انواع اوردنچرهای پایه ایمپلنت در رشت

1. اوردنچرهای پایه میله‌ای (Bar-Retained Overdentures):
   در این سیستم، یک میله فلزی که مطابق با انحنای فک طراحی شده است، به دو تا پنج ایمپلنت متصل می‌شود. دندان مصنوعی روی این میله قرار گرفته و با گیره یا اتصالات دیگر ثابت می‌شود. این روش نیروی جویدن را به‌طور یکنواخت بین ایمپلنت‌ها توزیع کرده و پایداری بیشتری ارائه می‌دهد.

2. اوردنچرهای پایه توپی (Ball-Retained Overdentures):
   در این نوع، هر ایمپلنت دارای یک اتصال توپی‌شکل (نری) است که به سوکت‌های موجود در اوردنچر (مادگی) وصل می‌شود. این مکانیزم “توپی و سوکتی” باعث می‌شود اوردنچر محکم در جای خود بماند، اما همچنان به راحتی برای تمیزکردن قابل جداشدن باشد.

3. اتصالات دیگر (مانند مغناطیسی و لوکیتور):

• اتصالات مغناطیسی با استفاده از آهنرباهای تعبیه‌شده در ایمپلنت و اوردنچر عمل می‌کنند.
• اتصالات لوکیتور (Locator Attachments) از یک سیستم قفل مکانیکی بهره می‌برند که دندان مصنوعی را به ایمپلنت‌ها متصل می‌کند.

مزایای اوردنچرهای پایه ایمپلنت

1. پایداری و راحتی بیشتر:
   اوردنچرهای پایه ایمپلنت به دلیل اتصال محکم به ایمپلنت‌ها حرکت و لغزش کمتری دارند، که به‌ویژه در زمان غذا خوردن و صحبت کردن مشهود است.

2. بهبود در جویدن و صحبت کردن:
   این دندان مصنوعی‌ها نیروی جویدن بهتری فراهم کرده و امکان خوردن غذاهای سخت‌تر را فراهم می‌کنند. همچنین، مانع ایجاد صداهای ناخوشایند یا لغزش هنگام صحبت کردن می‌شوند.

3. حفظ سلامت دهان و فک:
   ایمپلنت‌ها از تحلیل استخوان فک جلوگیری کرده و لثه را کمتر تحریک می‌کنند.

4. افزایش اعتمادبه‌نفس:
   اوردنچرهای پایه ایمپلنت مانع از جابه‌جا شدن دندان مصنوعی در موقعیت‌های اجتماعی شده و ظاهر طبیعی‌تری ارائه می‌دهند.

5. طول عمر و صرفه‌جویی اقتصادی:
   با مراقبت مناسب، این پروتزها می‌توانند سال‌ها دوام داشته باشند و نیاز به تعویض یا تنظیم کمتری نسبت به دندان مصنوعی‌های سنتی دارند.

معایب اوردنچر دندان :

• هزینه بالا: نصب ایمپلنت‌های دندانی و اوردنچر ثابت گران‌تر از پروتزهای متحرک است.
• نیاز به جراحی: برای کاشت ایمپلنت، جراحی فک لازم است که ممکن است برای برخی افراد با ریسک همراه باشد.
• مراقبت‌های ویژه: بیمار باید به بهداشت دهان و دندان توجه ویژه‌ای داشته باشد تا از عفونت یا آسیب به ایمپلنت‌ها جلوگیری کند.

فرایند نصب اوردنچرهای پایه ایمپلنت:

1. مشاوره و بررسی  اولیه و برنامه‌ریزی درمانی:
   معاینه کامل دندان و فک، به همراه عکسبرداری‌های پیشرفته (مانند سی‌تی‌اسکنCBCT )، برای تعیین تعداد و محل ایمپلنت‌ها و نوع اوردنچر مناسب انجام می‌شود
   

2. جراحی کاشت ایمپلنت:
   ایمپلنت‌ها طی یک عمل جراحی در فک قرار داده می‌شوند. در موارد خاص، ممکن است بلافاصله پس از کاشت، یک اوردنچر موقت نصب شود.

3. بهبودی و یکپارچگی استخوان (Osseointegration):
   فرایند جوش‌خوردن ایمپلنت به استخوان چند ماه زمان می‌برد.

4. اتصال اوردنچر:
   پس از اتمام فرایند بهبودی، اوردنچر دائمی ساخته و نصب می‌شود.

   قالب‌گیری برای ساخت پروتز

   • پس از بهبود ایمپلنت‌ها، از فک بیمار قالب‌گیری می‌شود.
   • این قالب برای ساخت اوردنچر به لابراتوار ارسال می‌شو و اوردنچر ساخته شده روی ایمپلنت‌ها نصب می‌شود و دندانپزشک تنظیمات نهایی را انجام می‌دهد.

5. پیگیری و نگهداری:
   بازدیدهای منظم برای بررسی سلامت ایمپلنت‌ها و انجام تنظیمات احتمالی ضروری است.